Pomysł budowy nowego samochodu rajdowego powstał w japońskiej firmie w lutym 1996 roku. Nowa rajdówka miała zastąpić wysłużoną już Celicę GT 4, której coraz trudniej było walczyć o zwycięstwo. Tym bardziej, że zespół Toyoty został zdyskwalifikowany w mistrzostwach świata w 1995 roku za niedozwolone przeróbki.
Do celu nowego programu rajdowego Toyoty, grupa inżynierów, kierowana przez Dagoberta Roehrera, wybrała niewielki rodzinny samochód - model Corolla. 23 lipca 1997 roku zaprezentowano ostateczne dzieło- Corollę WRC - samochód, który miał się stać jedną z najbardziej popularnych rajdówek. Lata obecności firmy Toyota na rajdowych trasach i zdobyte duże doświadczenie całego zespołu fabrycznego przyniosły sukces w postaci udanego modelu. Silnik zapożyczono z poprzednich rajdowych modeli Toyoty, takich jak legendarna Celica GT4. Zmodyfikowano jednak kolektor wydechowy i ssący, a blok silnika pochylono o kąt 25 stopni. Sekwencyjną, 6-przełożeniową skrzynię biegów dostarczyła firma X-Track.
Na niezwykłą popularność tego modelu na rajdowych trasach złożyła się głównie łatwość w jego zdobyciu. Samochody te były przygotowywane w dostatecznie dużej ilości w firmie HF Grifone, co pozwoliło na częściowe pokrycie popytu na mocne auta WRC dla kierowców prywatnych. Ponadto samochód nie był tak drogi w utrzymaniu, jak np. Impreaza WRC. Toyoty są też stosunkowo mało awaryjne w porównaniu do innych rajdówek.
Mimo, że firma Toyota wycofała się z finansowania teamu fabrycznego w mistrzostwach świata, model Corolla WRC wciąż jest groźnym rywalem dla wielu młodszych konstrukcji.

W Rajdowych Samochodowych Mistrzostwach Polski, modelem Corolla jeździ dwóch kierowców - doświadczony Robert Gryczyński i wciąż uczący się mocnych samochodów Leszek Kuzaj.